Tuesday, October 16, 2012

The Power of Embrace

A little boy wanted to meet God. He knew it was a long trip to where God lived, so he packed his suitcase with Twinkies and a six-pack of Root Beer and he started his journey.

When he had gone about three blocks, he met an elderly man. The man was sitting in the park just feeding some pigeons. 

The boy sat down next to him and opened his suitcase. He was about to take a drink from his root beer when he noticed that the man looked hungry, so he offered him a Twinkie.

The man gratefully accepted it and smiled at boy. His smile was so pleasant that the boy wanted to see it again, so he offered him a root beer.

Again, the man smiled at him. The boy was delighted! They sat there all afternoon eating and smiling, but they never said a word.

As it grew dark, the boy realized how tired he was and he got up to leave, but before he had gone more than a few steps, he turned around, ran back to the man, and gave him a hug. The man gave him his biggest smile ever.

When the boy opened the door to his own house a short time later, his mother was surprised by the look of joy on his face. She asked him, "What did you do today that made you so happy?

"He replied, "I had lunch with God." But before his mother could respond, he added, "You know what? God's got the most beautiful smile I've ever seen!"

Meanwhile, the elderly man, also radiant with joy, returned to his home. His son was stunned by the look of peace on his face and he asked," Dad, what did you do today that made you so happy?"

He replied, "I ate Twinkies in the park with God." However, before his son responded, he added," You know, he's much younger than I expected."

Too often we underestimate the power of a touch, a smile, a kind word, a listening ear, an honest compliment, or the smallest act of caring, all of which have the potential to turn a life around. People come into our lives for a reason, a season, or a lifetime. Embrace all equally!

Dont Wait

Don't wait ....
Don't wait for a joke, to smile ..
Don't wait to be loved, to love ..
Don't wait to be lonely, to recognize the value of friend..
Don't wait for best jobe, to work..
Don't wait to have alot, to share a bit ..
Don't wait to have time, to be able to serve..
Don't wait for the fall, to remember the advice..
Don't wait for the pain, to believe in prayer..
Because you don't know how long it will take ..


Hindi ko alam kong bakit gustong gusto ko ang pelikulang ito. Ewan ko ba, ganda kasi ng pagkaka gawa. O dahil na rin siguro ng time na yun eh Heart broken ako, relate na relate ika nga nila, lalo na nong banggitin ni basha ang katagang " SANA AKO NALANG, SANA AKO NALANG ULIT." Bigat, galing ng mga writer.

Marmi pang magagandang lines sa pelikulang ito. ito yung iba, nahanap ko sa mga forum at mga blogs...

  • Don't ever think it was a mistake to choose to find yourself, to choose to love yourself a little bit more"
  • I don't even know kung tama 'tong ginagawa ko, pero alam ko kailangan ko nang tapusin 'to."
  • "What if? hindi ko na gusto to. what if were not growing together anymore? what if we could be HAPPIER pero nagtiyatiyaga lang tayo.
  • kung kaya pang ausin, pipilitin.. but if this is really what both of you need? then just be strong! magiging mahirap at masakit pero hopefully, all the pains will be worth it
  • "O SIGE! makipagbalikan ka na naman sa kanya tapos magaway na naman kayo tapos mgbalikan na naman kayo tapos magaway na naman ulit kayo!"
  • "Hindi sa tagal yan ah, ung iba nga jan sa haba haba pero sa hiwalayan dn ang tuloy!"
  • "I don't even know kung tama 'tong ginagawa ko, pero alam ko kailangan ko nang tapusin 'to."
  • "Alam mo yung feeling na parang sinusuko ko na sayo lahat! poy nakakasakal eh, nakakasawa. I wanna stop wondering, what if.. I want to know what is."
  • Alam mo ba'yung three month rule, ha?! Lahat ng nagmahal at nasaktan alam 'yun! Kailangan mo muna maghintay ng three months bago ka magka-boyfriend ulit! Ba't ba kating-kati kang palitan ako?! May dalawang linggo pa'ko bash!
  • you have to keep your eyes on the goal
  • i already gave 5 years of my life, it's about time you give me what i want
  • "hindi mo alam kung gano ko kagustong sabihin sayo na.. sana tayo nalang, tayo nalang ulit. pero pag sa twing mararamdaman ko kung gano kita kamahal, hindi ko maiwasang maramdaman ulit lahat ng sakit. and IM SORRY. ako naman ang may kailangan ng panahon ngaun, para makalimutan ko na ang lahat ng sakit, para maalala ko ang lahat ng maganda at mabuti saten. para bumalik ang popoy na nawala nung ngkahiwalay tayo."
  • "Ten years from now, ganito parin kaya tayo?" "Ten, eleven, twelve, thirteen, fourteen, forever and ever!" "Promise?" "Promise."
  •   love you and I will tell you everyday, Everyday until you forget the things that hurt. I hate the things that make you hurt And how I wish I could take them away. If only it could be done, I'll do it for sure. "...
  • "Ako naman ang may gusto nito diba? Pero bakit ang sakit-sakit?"
  • "Sana kaya kong tiisin yung sakit na nararamdaman ko, kasi ako ung humiling nito diba, ako ung may gusto. Sana kaya kong sabihin sayo na masaya ako para sayo, para sa inyo. Sana kaya ko, sana kayo ko.. pero hinde eh."
  • "ipikit mo ang mga mata mo, para kung masaktan man ako.. d mo makita."
  • 5 years itatapon m lang lahat? hindi mo na ko pwdeng bgyan ng isa pang pagkakataon para maayos ko to??
  • "Lecheng Shampoo yan hindi pa ko tinuluyan! TAKE ME LOOOORD!!"
  • "I want my HEART to stop breaking, sana pag naging tayo na ulit, kaya na kitang mahalin ng buong buo. na walang halong takot kung masaktan man tayo ulit."
  • love is blind, so love me
  • "Minsan, it's better for 2 people to break up.. so they can grow up. It takes grown ups to make relationships work."
  • "Alam mo yung feeling na parang sinusuko ko na sayo lahat! poy nakakasakal eh, nakakasawa. I wanna stop wondering, what if.. I want to know what is."
  • "Ang totoo hanggang ngayon umaasa parin ako na sabihin mong ako parin. Ako na lang. Ako na lang ulit."
  • Lahat na ginawa ko! anu pa gusto mong gawin ko!? Put****naman bash! ganyan ka ba katigas!?
  • "She love me at my WORST, You had me at my BEST. at binalewala mo lang lahat yon. and you chose to BREAK my heart."
  • "Well it's an exciting time bash, but at the end of the day, even though things have changed, some things remained the same diba? kaya dapat wag mo kakalimutan ang lumang ikaw"
  • "I think magugustuhan nia kung magdidinner kayo tonight, tapos bukas ulit, then the night after that."
  • "Mahal na mahal kita, at ang sakit-sakit na."
  • "baka kaya tayo iniiwan ng mga taong mahal naten, kase baka merong bagong darating na mas OK, na mas mamahalin tayo, yung taong hindi tayo sasaktan at paaasahin, yung nagiisang taong magtatama ng mali sa buhay naten, nang lahat ng mali sa buhay mo.."
  • but your asking for too much! ang hinihiling mo mawala ka sa buhay ko!

Wednesday, August 29, 2012

5 Deadly Terms used by a Woman

boys vs. girls

Tuesday, August 7, 2012

The Hate Letter

Read this "HATE letter". It is so funny and creative. This is a love letter from a boy to a girl....

However, the girl's father does not like him and want them stop their relationship......and so..the boy wrote this letter to the girl..he knows that the girl's father will definitely read this letter..

1 "The great love that I have for you
2 is gone, and I find my dislike for you
3 grows every day. When I see you,
4 I do not even like your face;
5 the one thing that I want to do is to
6 look at other girls. I never wanted to
7 marry you. Our last conversation
8 was very boring and has not
9 made me look forward to seeing you again.
10 You think only of yourself.
11 If we were married, I know that I would find
12 life very difficult, and I would have no
13 pleasure in living with you. I have a heart
14 to give, but it is not something that
15 I want to give to you. No one is more
16 foolish and selfish than you, and you are not
17 able to care for me and help me.
18 I sincerely want you to understand that
19 I speak the truth. You will do me a favor
20 if you think this is the end. Do not try
21 to answer this. Your letters are full of
22 things that do not interest me. You have no
23 true love for me. Good-bye! Believe me,
24 I do not care for you. Please do not think that
25 I am still your boyfriend."

So bad!! However, before handing over the letter to the girl, the boy told the girl to "READ BETWEEN THE LINES", meaning-only to read (Odd Numbers) So..Please try reading it again! It's so smart & sweet.... :)



1. Touch her waist.
2. Actually talk to her.
3. Share secrets with her.
…4. Give her your jacket.
5. Kiss her slowly.

Are you remembering this?
6. Hug her.
7. Hold her.
8. Laugh with her.
9. Invite her somewhere.
10. Hangout with her and your friends together.

11. Smile with her.
12. Take pictures with her.
13. Pull her onto your lap.
14. When she says she loves you more, deny it. Fight back.
15. When her friends say “I love her more than you”, deny it. Fight back and hug her tight so she can’t get to her friends. It makes her feel loved.

Are you thinking of someone?
16. Always hug her and say I love you whenever you see her.
17. Kiss her unexpectedly.
18. Hug her from behind around the waist.
19. Tell her she’s beautiful.
20. Tell her the way you feel about her.

One last thing you need to do to show her you actually do mean it.
21. Open doors for her, walk her to her car - it makes her feel protected, plus it never hurts to act like a gentleman.
22. Tell her she’s your everything - only if you mean it.
23. If it seems like there is something wrong, ask her - if she denies something being wrong, it means SHE DOESN’T WANT TO TALK ABOUT IT - so just hug her.

24. Make her feel loved.
25. Kiss her in front of OTHER girls you know!

26. Don’t lie to her.
27. DON’T cheat on her.
28. Take her ANYWHERE she wants.
29. Text message or call her in the morning and tell her have a good day at school, and how much you miss her.
30. Be there for her whenever she needs you, and even when she doesn’t need you, just be there so she’ll know that she can always count on you.

31. Hold her close when she’s cold so she can hold you too.
32. When you are alone hold her close and kiss her.
33. Kiss her on the cheek; (it will give her the hint that you want to kiss her).
34. While in the movies, put your arm around her and then she will automatically put her head on your shoulder, then lean in and tilt her chin up and kiss her lightly.

35. Don’t ever tell her to leave even jokingly or act like you’re mad. If she’s upset, comfort her.

36. When people diss her, stand up for her.
37. Look deep into her eyes and tell her you love her.
38. Lay down under the stars and put her head on your chest so she can listen to the steady beat of your heart, link your fingers together while you whisper to her as she rests her eyes and listens to you.
39. When walking next to each other grab her hand.
40. When you hug her, hold her in your arms as long as possible.

41. Call or text her at night to wish her sweet dreams.
42. Comfort her when she cries and wipe away her tears.
43. Take her for long walks at night.
44. Always remind her how much you love her.
45. Sit on top of her and tell her how much you love her and then bend down to her face and kiss her while you’re sitting on her.

You’ll never know when she needs just a little more love ..

Tuesday, June 19, 2012

Sana 'Di Na Lang lyrics

Aminin ko, di ako mahilig sa RAP o HIP HOP Music, diko type yung mga ganung genre..

Pero nung minsang marinig ko ang song na to sa jeep na sinasakyan ko, sabi ko astig ang lyrics nun ah..

Kya hinanap ko sya sa internet.. At nakita ko ito SANA DI NALANG BY DELLO.. share ko na din sa inyo, nagandahan lang kasi ako sa pagkakagawa ng lyrics..

                                   Sana 'Di Na Lang lyrics

(1st stanza)
Ayoko ng isipin, ayoko ng sapitin
Ako na 'yong alipin at ayoko ng pilitin
Pa sayo, dapat kong ituloy na ang paglayo.
Biktima nitong tadhana natin na mapaglaro.
Dahil kung titignan sa titig lang para bang nabibiglang
Naiwan tulala ng dahil lamang sa pagibig lang...
Di na mapagbibigyan at yon ang masakit,
Sana ay hindi nalang pala sayo napalapit

Sa napiling mahalin ay bakit ba sayo pa nga ba?
At ang Dellong mainipin pagdating sayo mahaba
Ang pasensya at nagti-tiyagang nag aabang kahit ilang
Kahit ilang beses ng pinagmumukhang tanga't hibang nagbibilang
Ng aking pagkakataon, pero bat nagkaganon
Mahal kita, mahal mo sya, nagtataka't nagtatanong
Kung bakit ka naging tanga para lang maloko nya
Ako naman ang mas tanga dahil kahit ayoko na

Nagbabalik parin at ako sayo'y palagi
Pero di ka naman sakin kailanman di maaari
Sakin ikaw ang reyna, di naman ako ang hari.
Kung alam ko lang nung una sana di na 'to nangyari...
Di na sana naganap, ako na sana'y naghanap
Ng ibang dapat ibigin di na sana ako hirap,
Sa kalagayan ko ngayon kung nalaman ko noon
Na maiinlab pala ko kaagad sa isang iglap...
... sana di nalang...

Di na sana kita nakilala, di na sana ako lumapit...
Di na sana kita nakilala, di na sana ako nagdurusa ng
Dahil lang sayo...

(2nd stanza)
Sana nung umpisa hindi na tayo nagtabi
Kaya ngayon ay alanganin napaibig mo kasi
At naging kabado na ko kahit di pa nagkape
Umaasta na ayos kahit na hindi naman kami...

Sana di ka napayuhan tungkol sa mga Ex
Sana wala akong cellphone para di ka nakatext
Nung in-add kita sa facebook sana di mo in-accept
Ngayon sarili ko bakit ba hindi ko masagip...

Sana di na umalalay sayo sa pagtawid
Pagpunta mo sa Cavite, sana di na naghatid
At ang aking nahawakan sana di sayong kamay
Kaya ako'y nahihirapan pagkat di ngayon sanay

Na wala ka sa tabi, parang wala sa katinuan
Sana di na uminom para di ka nakainuman
Sana di na naglasing para di naging praning
Na kahit magpakasabog sitwasyon ganun parin...

Na ako'y isang alalay na laging nakasunod
Na kahit ka pa nakalugay o kahit nakapusod...
Maganda ka parin sa paningin at palihim nakatingin
Sayo mula umaga, tanghali, hanggang sa gabihin...

Mahirap na tong gawin kahit na ipikit
Ang mga mata. bakit ba ang puso ang kulit
Kahit nadama ulit sa damdamin ang pait
Sana di ka minahal dahil ang sakit...
(Repeat chorus 2x)

Bakit may isang ikaw na hindi pwedeng maging sakin
Bakit ang mga gabi ay hindi pwedeng maging satin
Kung pwede lang na ang nadarama 'toy palipatin
Maisalin ko sa iba, ayaw bang marapatin

Ang pag kakataon, bakit pa ngayon pa lumitaw
Kung kailan di na pwede at kailangan ko ng bumitaw
Sa pag-asa ng pagibig na hapdi ang dinala
Kasi mahal kita ng sobra... sana di nalang pala...

Stages of Move-On

                                           Stages of Move-On

1.Pain-      Natural lang naman na masaktan at umiyak ka pagkatapos ng break-up. Nagpapatunay lang yan na nagmahal ka talaga.

2.Anger-      Hindi mo naman maikakaila na galit ka sa kanya kasi iniwan ka niya. Ayos lang naman magalit pero wag sobra, pero mas okay din kung yung galit mo dadaanin mo nalang sa iyak kesa kimkimin mo mas okay yun atleast nababawasan yung sakit at galit na nararamdaman mo.

3.Bargaining-      sabi lang toh ni Papa jack :). Eto na daw yung time na naghihintay at umaasa ka pa din na babalik sya sayo kahit alam mong malabo na kasi may mahal na siyang iba.

4.Acceptance-       Eto na yung last stage. Dito muna talaga mari-realize na wala na talaga kayo. Kaya wala ka ng ibang magagawa kundi tanggapin yun kasi no choice kana nga >.<. 

                          Pero darating din naman yung time na mawawala na talaga yung feelings mo para sa kanya kung ikaw mismo ang gagawa ng paraan para mangyari yun.

•Ang pagmumove-on kasi nasa tao yan, bakit kapa magtatanong sa iba kung panu mo sya makakalimutan kung alam mo naman talaga sa sarili mo kung pano diba?. 

Tsaka hindi ka talaga makakamove-on kung lagi mong binabalikan yung mga bagay na konektado sa kanya.

Kung iniwan ka man niya dahil nagmahal siya ng iba. Wag kang umiyak ng umiyak, magmove-on ka at ipakita mo sa kanya na naging maayos kapa din nung iniwan ka niya [revenge lang haha >:)] 

pero para din naman yun sa sarili mo. Darating din naman yung time na ikaw mismo ang susuko kasi pagod kana sa kakaisip at kakaiyak dahil sa kanya. Madami pa namang iba dyan na mas higit pa sa kanya, subukan mo kasing ituon yung atensyon mo sa iba na pinahahalagahan ka hindi yung sa kanya na iniwan kana.

Thursday, June 7, 2012

To My One and Only

Ang pagmamahal ko sa iyo ay lalong tumitibay habang tumatagal. 

Palagi kang may panahon para sa akin at ni minsan hindi mo nakaligtaang iparamdam sa akin na mahalaga ako sa iyo. 

Maligayang kaarawan mahal ko.!!!!!!!!

Wednesday, May 30, 2012

Chapter 8: Spirits and the Elementals

Naalimpungatan sa mahimbing na pagkakatulog si Angel nang maulinigan ang tila mahinang ungol ng kanyang Lola, paglingon niya sa higaan nito ay napansin niyang pabiling biling ito at tila binabangungot. Agad siyang bumangon at mabilis na pinuntuhan ang kanyang Lola at inuga.
“Lola!! Lola!!!” tawag niya dito upang gisingin.
“Lolaaa!!” ulit niyang tawag sabay yugyug sa katawan nito.
Biglang balikwas sa higaan si Tandang Sela at pawisan.
“Lola!!” tawag pansin ni Angel dito.
Tumingin ang matanda sa kanyang Apo sabay haplos sa mukha nito.
“Dumating na ang araw.” Sabi nito sa kanyang apo.

Hindi pinansin ni Angel ang sinabi ng kanyang Lola at tumayo ito upang kumuha ng tubig. Ilang beses na ba niyang narinig ang mga kwento nito, tungkol sa Kadiliman at kung ano ano pa. Pero alam niyang iyon ay likha lang ng kanyang Lola, walang katotohanan at ayaw niyang paniwalaan. Pagbalik niya at napansin niya ang hawak nitong isang maliit na baul na tila lagayan ng mga Alahas.

“Ano ho iyan?” takang tanong niya dito sabay abot ng isang basong may lamang tubig.
Binuksan ito ng kanyang Lola at inilabas ang isang kwentas na may Palawit na  Dyamante, ang loob nito ay may parang isang ulap na kulay puti. Iniabot ito sa kanya ng kanyang lola.
“Ang Ganda nito La!” bulalas niya nang mahawakan ang kwentas. “Saan ho ito galing, bakit ngayon ko lang ata ito nakita?”
Itinaas niya ito at hinawakan ng kanyang kanang palad ang nakapalawit na dyamante, nanlaki ang kanyang mata nang mag-iba ang kulay nito, mula sa puti ay biglang naging Blue ito. Buong pagtatakang napatingin siya sa kanyang Lola.

Chapter 7: Spirits and the Elementals

Maaga pa lang ay abala na sa paghahanda ng mga dadalhin ng kanyang apo si lola Yna. Panay ang bilin nito sa kanyang apo lalo na ang tungkol sa pag-iingat ng kanyang sekreto. Si Gab naman ay panay ang paglalambing sa kanyang lola, nalulungkot siya na maiiwan niya itong mag-isa subalit alam niyang hindi naman ito pababayaan ng kanilang mga kamag-anak. Lalo pa at andiyan naman ang kanyang ninong at ninang na titingin dito habang wala siya. Nangako siyang dadalaw tuwing sem break at bakasyon dito.
“Oh, andiyan na ba lahat ng Kailangan mo.” Naluluhang tanong nito sa kanya.
“Opo Lola, andito na po.” Sagot niya
“Tinawagan ko na ang Ninong Eric mo sa Maynila, siya na daw ang bahalang sumundo sa inyo sa Pasay, i-text mo na lang siya pag andun na kayo ha!” bilin ng matanda sa kanyang apo.
Tahimik na nakamasid lang si Gab sa kanyang Lola habang tatango tango.
“Lagi ka lang magdasal hijo. At magtiwala ka sa iyong kakayahan. Alam kong kayang kaya mong ipagtanggol ang iyong saril, lalo pa ngayon.” Dugtong pa ng matanda.
“Opo Lola.” Ang tangi na lang niyang nasambit, Isang mahigpit na yakap ang isinukli niya dito. Sabay halik niya sa pisngi ng kanyang Lola.   
Maya maya pa ay natanaw na niya ang Jeep ng kanyang Ninong Enrico, ito ang maghahatid sa kanila patungo sa Bayan tumigil ito sa tapat ng kanilang Bahay. Natanawan niya ang Tatlong kaibigan na sakay na ng Jeep kasama ang kanyang Ninang Corazon at Ninong Bayani.
“Anak, Tara na. Kami ang maghahatid sa inyo sa Bayan.” Tugon ng kanyang Ninong
Sabay sabay silang nagpaalam sa matanda bago umalis ang jeep papuntang bayan. Sa bayan ang Terminal ng Bus na papuntang Maynila. Habang daan ay hindi niya maiwasan ang malungkot, naramdaman niya ang pagpulupot ng braso ni Lyra sa kanyang mga Kamay.

Chapter 6: Spirits and the Elementals

Mahimbing na natutulog ang lahat sa Tent na ginawa ni Don Enrico, marahil dahil sa Pagod at pag-aalala kaya nahimbing ang tulog ng mga ito. Hindi naman dalawin ng Antok si Gab kaya naisipan niyang lumabas ng Tent at magpahangin. Naupo siya sa isang malaking bato, itiniklop ang mga tuhod at idinikit sa kanyang katawan at niyakap niya iyon. Napabuntong hininga siya ng mapatingin sa liwanag ng buwan.
Hindi nya pa rin mapaniwalaan ang mga pangyayari, sa isip niya para lang iyon isang panaginip, parang sa mga kwento at komiks lang magaganap. Iniangat niya ang mga palad at tinitigan iyon.
“Totoo kaya ang lahat?” bulong niya.
Muli siyang napatingin sa Itaas at pumikit, unti unti siyang umangat mula sa Bato at lumutang sa ere. Pagdilat niya ay napangiti siya ng mapansing nakalutang na siya sa ere. Totoo nga, hindi isang pantasya lang ang lahat. Hindi man niya aminin ay nagugustuhan na niya ang kanyang bagong kakayahan. Muli pa siyang umangat at unti unti ay natututuhan na niyang kontrolin ang kanyang paglipad. Nasa kalagitnaan siya ng paglalaro sa ere ng maramdaman ang Ambon, dali dali siyang bumaba pero paglapag niya ay biglang nawala ang Ambon. Napatingala siya sa langit at nagtaka ng walang makitang ulap.
“Saan galing ang Ambon?” bulong niya.
Naglakad siya pabalik sa Tent ng isang maliit na bolang tubig ang tumama sa kanya, napasinghap si Gabriel na naramdaman ang malamig na tubig na lumagapak sa kanyang mukha. Pagdilat niya ang nakita niya si Lyra na nakatayo at nakangiti at nakalutang ang bola ng tubig sa mga palad nito.

Chapter 5: Spirits and the Elemental

Panay ang Dasal ni lola Divina habang nakatingin sa Apoy na nasa kanilang harapan. Magta-tatlong oras na simula ng mawala sa kanilang paningin at lamunin ng liwanag ang apat. Panay naman ang pabalik balik ni Don Enrico at hindi mapakali habang nakaupo at nagkasalikop ang kamay at nakatungo ang kanyang Asawa. Si Mang Amado naman ay yakap ang kanyang Asawa habang nakatingin din sa Apoy. Bagama’t alam nilang walang masamang mangyayari sa kanilang Anak ay hindi pa rin nila maiwasang mag-alala.

Biglang lumakas ang apoy at sabay na napatayo ang lahat, isang malakas ng pwersa ang biglang kumawala at malakas na hangin ang dagling dumaan, nagsigalawan ang dahon at sanga ng puno na nasa kanilang paligid. Isang nakakasilaw na liwanag ang gumuhit mula sa ulap kasabay noon ang paglitaw ni Diwata Dalisay, nakalutang ang mga paa nito sa Ere habang ang kanilang mga Anak ay nasa Tabi nito at nakalutang din. Napatayo ang lahat at sabay sabay na dumulog at inalalayan ang kani-kanilang mga anak sa paglapag habang wala pa ring malay ang mga ito.

Sa malumanay na boses ay muling nagsalita ang Diwata. 
“Nawa’y tanggapin ng maluwag ng inyong kalooban ang lahat. Kakailanganin ng inyong mga Anak ang higit na pag-alalay ngayong tatahakin nila ang landas patungo sa kanilang tadhana. Kayo at wala nang iba pa ang siyang makapagbibigay ng lakas ng loob at tiwala sa kanilang kakayahan. Panahon para bumalik sila sa Kaliya, hinihintay na sila ng kanilang Daigdig.”

Tuesday, May 29, 2012

Chapter 4: Spirits and the Elementals

Kinabukasan ay tinanghali ng gising si Gab. Pagbangon niya ay nanibago siya sa nararamdaman, bakit tila napakagaan ng kanyang pakiramdam. Naisip niya baka epekto lang iyon ng saya na naramdaman niya kahapon. OO nga pala kahapon, Si Lyra at siya. 
Maaliwalas ang kanyang pakiramdam na lumabas ng kwarto at nagtuloy tuloy sa lababo upang maghilamos. Pakahilamos ay tinungo niya ang lamesa at binuksan ang mga nakatakip na almusal, muli niya itong isinara at hinanap ang matanda.
LA!!” tawag niya “LOLA!” ulit niyang tawag pero walang sumasagot
Tinungo niya ang hardin sa pagbabakasakaling nagtatanim ito pero wala siyang nakita.
“Saan napunta ang iyon.” Takang tanong niya.
Inikot niya ang buong paligid pero hindi niya ito nakita. Pumasok siya sa loob ng bahay at nagtuloy sa kusina upang mag-almusal, naisip niya baka pumunta ng bayan upang bumili ng ihahanda sa kanyang kaarawan. Hindi niya maintindihan kong bakit kailangang paghandaan ng todo ang ikalabing pitong kaarawan niya.
Nasa kalagitnaan siya ng pagkain ng maulinigan ang matanda na paparating agad siyang tumayo upang salubungin ito. Nagtaka siya ng Makita ang dala nitong maliit na baul na tila lagayan ng mga Alahas..
Saan kayo galing La? Saka ano yan?” sabay turo niya sa baul na dala nito.
“Apo, mabuti at gising ka na.” tugon nito.
“Ano ho yan?” ulit niyang tanong
“Mga mahalagang gamit. Para sayo ito apo.” Sagot nito.
“Para ho sa akin? Galing Kanino?” tanong niya habang inaabot ang baul para tulungan ito.
“Galing sa iyong ina. Iniwan niya ito sayo bago sya mamatay, bilin niya ibibigay lang ito sayo sa pagsapit ng iyong ikalabing pitong kaarawan.” Sagot ni Lola
“Ha! Ano ho kaya to?” 

Chapter 3: Spirits and the Elementals

Namimitas ng gulay sa bukid si Gab ng muli na naman niyang maramdaman ang malamig na hangin sa kanyang katawan. Nilingon niya ang paligid pero wala siyang Makita, kalmado at hindi gumagalaw ang mga dahon ng puno sa paligid niya pero nararamdaman niya ang Hangin.

“Ito na naman tayo. Tabi tabi po, mangunguha lang po ng Gulay” Mahinang sambit niya.

Balita sa buong barrio nila ang mga kababalaghan na nangyayari sa gubat, usap usapan na may mga nakikitang puting babae, bolang apoy at kung ano ano pa. Dali dali niyang binitbit ang basket na yari sa Ratan na puno ng gulay at agad siyang naglakad pauwi. 

Pagdating ng kanilang bahay ay napansin niyang may kausap ang kanyang Lolo sa sala. Hindi niya ito naaninag kung sino dahil nakatalikod ito, pumasok siya sa pinto sa likod ng bahay at nagtuloy tuloy sa kusina. Inilapag niya ang dala dala at naglikha iyon ng Kalabog.
“Apo! Ikaw na ba iyan?” dinig niyang tawag ng kanyang Lola
“Opo La, ako ito.”
“Apo, parine ka nga at may gustong bumati sayo.”

Chapter 2: Spirits and the Elementals


Isang malamyos na tinig ang nagpagising kay Lola Divina. Dagli itong napaupo mula sa pagkakahiga upang tingnan kung sino ang tumatawag. Mula sa dilim ay isang liwanag ang unti unting nabubuo at mula doon ay nabuo ang pigura ng isang babae. Natulala si Lola Divina nang tuluyang magpakita sa kanya ang mahiwagang Babae.

“Kumusta ka Divina?” malamyos na tinig nito. 
“Diwata Dalisay!”
“Ako nga Divina. Naparito ako upang paalalahanan ka sa nalalapit na pagdating ng araw. Nais kong ihanda mo ang iyong sarili. Mula umpisa ay nasubaybayan ko ang ginawa mong pag-aruga at pagpapalaki kay Gabriel at alam kong pinalaki mo siyang matatag, Dahil dito ay binabati kita dahil nagawa mo ng maayos ang iyong tungkulin, balang araw ay gagantimpalaan ka sa iyong ginawa.”
“Diwata Dalisay, ikinalulugod ko pong magsilbi para sa tribo.”
“Alam ko Divina. Sa araw ng kanyang kaarawan ay gusto kong ihanda mo ang lahat. Tipunin mo ang mga tagapaglingkod, sa araw na iyon ay babasbasan ko si Gabriel at doon ay gigisingin ko ang kanyang Espirito.
“Bakit napaaga po ata. Masyado pang Bata ang Apo ko.”
“Unti unti nang lumalakas ang Kadiliman, ito na ang tamang oras.” Muling tugon ng Diwata.
“Natatakot ako para sa aking Apo Diwata.”
“Huwag kang mag-alala dahil lagi akong nakabantay. Tandaan mo Divinaaaaaa………”

Chapter 1: Spirits and the Elementals

Chapter 1: Spirits and the Elementals

“Gabriel!” napaigtad si Gabriel ng marinig ang tawag ng kanyang Lola. Nasa kanyang kwarto siya at hawak ang librong itim na nakuha niya mula sa lumang baul sa kanilang bodega.
“Gabrieell!!” dinig niyang muling tawag ng kanyang Lola.
“LA! Andiyan na po!” malakas na sagot nito upang madinig ng matanda.
“Tulungan mo muna ako dito.!”
Napabuntong hininga ito at inilagay ang librong hawak sa ilalim ng kanyang unan sabay apuhap ng Tsinelas sa ilalim ng kanyang higaan.

Ang kanyang Lola na ang nakagisnan niyang magulang. Sabi ng kanyang Lola ay namatay ang kanyang ina ilang araw pagkatapos siyang maipanganak dahil sa isang malubhang karamdaman. Ang kanyang itay naman ay namatay dahil sa Digmaan. Tanging Alaala na lang niya ay ang mga larawan ng kanyang Ina. Biyuda na ang kanyang Lola, namatay ang kanyang Lolo bago pa man siya ipanganak, sa tulong ng mga malalapit nilang kamag-anak ay napalaki siya ng kanyang Lola at napagtapos ng High School, malawak ang lupain na naiwan ng kanyang Lolo kaya kahit papano ay hindi sila naghihirap.
Mestisa ang kanyang ina, puti at mahaba ang buhok nito at mapungay ang matang kulay berde. Sabi ng kanyang Lola ay nakuha niya ang kanyang hitsura sa kanyang Ina. Matangkad siya sa karaniwang Binata, maputi at malaking bulas ayon sa matatanda at nangungusap ang kayumangging mata. 

Dear Girls,

Dear Girls,

Masarap magmahal, Pero mahirap manligaw
Kailangan mong maging utusan
Tagabitbit ng bag, Tagabili ng inumin
Taga-paypay pag mainit, Taga-bayad ng pamasahe
Taga-sundo sa kanto
-Mahirap pero masaya.
-Ganyan siguro talaga
Kailangan mong hindi magDOTA, Para makaipon sa date.
Kailangan mong di kumakain, Pampanood ng sine.
Kailangan mong magload, Para matext lang siya pag-uwi.
Minsan naghihintay ng matagal, Tapos hindi rin sisiputin.
Minsan di pwedeng magalit, Baka magtampo.
Di na nakakapagbasketball. Di na nakakasama sa barkada.
Pero ayos lang. Lahat gagawin ko
Kahit dagat, tatawirin ko, Kahit ilang sampal, titiisin ko.
Kahit gaano katagal,Maghihintay ako. Mahal kasi kita eh.
Yan ang totoo.
Pero bakit ganon? Ginawa ko naman ang lahat.
Kulang pa ba? Sabihin mo lang.
Kahit ano gagawin ko. Wag ka lang magsawa.
Kasi hindi ko kaya. Sana pagkatapos ng mga salita kong ito..
Makita mo rin ako. Maramdaman mo rin…
Kung gaano kita ka-MAHAL. Kung gaano kita iningatan.
Kung gaano kita pinahalagahan. Hindi ka man sumagot ng ”Oo”
Hindi man ngayon.. Hindi man bukas..
Kahit hanggang wakas.. Nandito lang ako
Nagmamahal sayo, Wag lang sana dumating ang araw
Na kung kailan handa ka na para bukas.. Ang bukas naman ang hindi handa para sa iyo.
Kahit ilang beses pa akong masaktan dahil sayo.. Kahit ilang hampas titiisin ko..
Kahit maubos na ang baon ko.. Kahit ilang oras maghihintay ako.
Kahit ilang bag bibitbitin ko.. Kahit ilang kanto pupuntahan ko
Kahit magmukha na akong electricfan kakapaypay sayo Kahit magmukha na akong aso kakasunod sayo
Kahit mapudpod na ang daliri ko kakatext sayo.. Kahit lahat ng ‘Kahit’ sa mundo..
Hindi ako susuko.. Hindi ako magbabago..
Dumating man ang araw.. Na hindi handa ang ‘Bukas’ para sayo..
Isasama kita pabalik sa ‘kahapon’. Kung saan tayo nagkakilala..
Kung saan tayo nagkasama. Sapat na sa akin ang ‘Kahapon’..

Dahil kasama kita doon.
-Boys ♥

Monday, May 28, 2012

Prologo: Five Spirits and the Elementals


Libong taon na ang nakakaraan ng manganib na magwakas ang sankatauhan. Nilamon ng dilim ang buong mundo at ang Nilalang ng Dilim ay naglakad sa ibabaw ng lupa kasama ang kanyang mga Alagad. Taglay nito ang di matatawarang kapangyarihan na kayang lumamon ng Kaluluwa ng bawat may buhay at kayang magtanim ng takot sa puso ng bawat nilalang. 
Sa lahat ng kaguluhang ito ay isang lipi na mula sa mahiwagang daigdig ang tumindig at lumaban sa kadiliman. Sila ang Lipi ng Kaliyanon. Ang mga lipi ng mandirigmang ito ay walang katulad, hawak nila ang isang mahiwagang sekreto at ang kapangyarihang kinatatakutan ng bawat tao. Taglay nila ang kakayahang Kontrolin ang lugar at oras pati ang mga elemento. Apoy, Tubig, Hangin at lupa. 
Sa pinagsnib nilang kapangyarihan ay hinarap nila ang nilalang ng Dilim na nagbabantang tumapos sa kanilang henerasyon. 
Naganap ang digmaan at marami ang nawasak subalit ang kapangyarihan ng liwanag ay nanaig. Umatras ang Kadiliman at bago pa man ito tuluyang wasakin ng liwanag ay binuksan nito ang lagusan patungo sa kaharian sa ilalim ng lupa at tumakas, subalit ang kanilang pagkatalo ay may kapalit na kaparusahan mula sa Dakilang hari ng dilim. Silay ipinatapon sa pinakapusod ng impeyerno.
Doon ay nanatili sila sa pagkakahimlay at naghihintay ng panahon para sa kanilang pagbabalik sa kapangyarihan upang muling maghasik ng Lagim sa ibabaw ng lupa.
Ang Daigdig ay nailigtas sa pagkawasak at sa tulong ng mga natitirang tao ay naitaboy nila ang mga halimaw at alagad ng dilim patungo sa lagusan pabalik sa ilalim ng lupa. Sa kapangyarihan ng lipi ng mga Kaliyanon at ng mga mahiwagang kristal ay tinatakan at isinara nila ang lagusan at muling nanumbalik ang kapayapaan.
Nang matapos ang digmaan ay nagpasyang bumalik sa kanilang Daigdig na pinagmulan ang mga Kaliyanon, subalit may ibang naakit na manatili sa Daigdig ng Tao upang maging katulong sa pagbangon nitong muli. 
Batid nilang ang Kadiliman ay naghihintay lang ng Oras at panahon kaya naman inipon nila ang lahat ng kanilang kapangyarihan at sa pamamagitan ng isang orasyon ang bawat elemento ay naging Espirito. Espiritong nagtataglay ng kapangyarihan ng bawat Elemento at ito ay nahimlay at naghihintay ng muling pagbabalik para sa muling pagliligtas ng daigdig sa pagdating ng Araw.
Ang mga kristal na susi para mabukasan ang lagusan ay itinago sa apat na sulok ng Kaliya at nang Daigdig ng Tao upang walang sinumang makaalam ng kinaroroonan nito. 
Ang lipi ng Kaliyanon at ang kanilang mga Sekreto ay tuluyan nang nakalimutan ng mga Tao sa pagdaan ng mahabang panahon. Ang kanilang dakilang nagawa pati ang kanilang dakilang daigdig ay naging isang alamat na lamang.
Sa patuloy na pagdaan ng panahon ay unti unting nababawi ng Dilim ang kanyang lakas at nagbabanta ng muling kaguluhan at paghahasik ng lagim sa ibabaw ng lupa. Libong taon ang lumipas at ngayon ay handa na ang kadiliman na magising sa kanyang pagkakaidlip, at muli ang Apat na Espirito ay kailangang na ring Gumising sa kanilang pagkakahimlay upang muling ipagtanggol ang Dalawang Daigdig sa pagkawasak.